کلمات قصار حضرت علی (ع)

دیدو بازدید [دوستان و خویشاندان] با بدخویی نمی‏سازد [و مستلزم گشاده‏رویی و خوشخویی است].

چون زیارت کنی عزیزی را	روی خوش دار و خوی از آن خوش‏تر
چه اگر بدخویی کنی آن جا	آن زیارت شود هَبا و هَدَر

هیچ شرفی بلند پایه‏تر از مسلمانی نیست.

ای که در ذُلّ کفر ماندستی	عزّ اسلام داده‏ای از کف
گر شرف بایدت مسلمان شو	که چو اسلام نیست هیچ شرف

پناهی نیکوتر از پرهیزگاری نیست.

ای که از دفع لشکرِ آفات	عاجزی و ترا سپاهی نیست
درپناه ورع گریز از آنک	از ورع نیک‏تر پناهی نیست

هیچ شفیعی حاجت رواتر از توبه نیست.

ای که بی حد گناه کردستی	می‏نترسی از آن فعال شنیع؟
توبه کن تا رضای حق یابی	که به از توبه نیست هیچ شفیع

هیچ دردی بی‏درمان‏تر از نادانی نیست.

علم دُرّی است نیک با قیمت	جهل دردی است سخت بی درمان
نیست از جهل جز شقاوت نفس	نیست از علم جز سعادتِ جان

هیچ بیماری بدتر از بی‏عقلی نیست.

ای که روز و شب از طریق علاج	در فزونیّ جسم و جان خودی
پاره‏ای در خرد فزای که نیست	هیچ بیماریی چو کم خردی

خدای بیامرزد آن کس را که قدر خویش بشناسد و از حدّ خود در نگذرد.

رحمت ایزدی بر آن کس باد	که عنان در کف جنون ننهد
قدر خود را بداند و هرگز	قدم از حد خود برون ننهد

نصیحت کردن علنی اهانت و سرزنش است.

گر نصیحت کنی به خلوت کن	که جز این شیوه نصیحت نیست
هر نصیحت که بر ملا باشد	آن نصیحت به جز فضیحت نیست